تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که ورزش ساختاریافته، به ویژه ورزش‌های هوازی، پس از درمان سرطان می‌تواند به کاهش خطر عود سرطان و مرگ و میر ناشی از آن کمک کند.
مطالعه‌ای که در سپتامبر در British Journal of Sports Medicine منتشر شد، نشان داد که ورزش ساختاریافته، که به معنای فعالیت بدنی هدفمند و منظم است، با افزایش بقا و کاهش خطر عود سرطان مرتبط است. این مزایا به ویژه در افرادی که سرطان در مراحل اولیه داشتند و همچنین در کسانی که ورزش‌های هوازی انجام می‌دادند، بیشتر مشاهده شد.
بر اساس این مطالعه، شرکت‌کنندگانی که به ورزش ساختاریافته پرداخته بودند، ۱۷ درصد بیشتر احتمال داشت که بدون عود سرطان زندگی کنند و همچنین خطر مرگ ناشی از سرطان در این افراد ۲۶ درصد کمتر بود.
این تحقیق شامل ۲۱ آزمایش کنترل‌شده تصادفی با ۸۴۴۹ شرکت‌کننده بود و سرطان‌های مورد بررسی شامل سرطان پستان، سرطان روده بزرگ و سرطان پانکراس بودند. نتایج نشان داد که افرادی که به ورزش ساختاریافته پرداخته بودند، بهبود در بقا، بهبود در بقا بدون بیماری و کاهش مرگ و میر کلی و مرگ و میر ناشی از سرطان را تجربه کردند.
کارشناسان توصیه می‌کنند که بیماران با تیم مراقبت از سرطان خود همکاری کنند تا برنامه ورزشی مناسبی بر اساس شرایط فردی خود ایجاد کنند. دیانا گارت، متخصص فیزیوتراپی، در این باره گفت: «فعالیت بدنی به عنوان یک مداخله سیستمیک در نظر گرفته می‌شود که شامل چندین سیستم ارگانیک از جمله سیستم قلبی-عروقی و ایمنی است و منجر به مزایای کلی برای بیماران می‌شود.»
وی همچنین افزود که افرادی که به برنامه ورزشی پایبند بودند و ۷۰ درصد یا بیشتر از آن را دنبال کردند، بیشتر از مزایای بیشتری بهره‌مند شدند. به علاوه، مزایا در افرادی که سرطان در مراحل اولیه داشتند و ورزش‌های هوازی انجام می‌دادند، بیشتر مشهود بود.
در مورد نوع ورزش، مطالعه نشان داد که ورزش‌های هوازی و ترکیب آن با تمرینات مقاومتی به بهبود بقا کمک می‌کند. ورزش هوازی به تنهایی ۲۹ درصد خطر مرگ را کاهش می‌دهد، در حالی که ترکیب آن با تمرینات مقاومتی حدود ۲۵ درصد خطر مرگ را کاهش می‌دهد.
با این حال، گارت تأکید کرد که توصیه‌های ورزشی باید بر اساس شرایط فردی هر بیمار تعیین شود و عواملی مانند سطح فعالیت قبلی، نوع درمان، عوارض جانبی و وضعیت کلی سلامتی باید در نظر گرفته شوند.
به طور کلی، این مطالعه نشان می‌دهد که ورزش ساختاریافته می‌تواند به عنوان یک ابزار مؤثر در بهبود بقا و کاهش خطر عود سرطان در بیماران تحت درمان سرطان عمل کند.
دیدگاه شما