تحقیقات جدید نشان می‌دهد که افزایش سطح فعالیت بدنی متوسط تا شدید می‌تواند به طور موثری خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در بزرگسالان کاهش دهد. این یافته‌ها به ویژه در بزرگسالان زیر ۶۲ سال قوی‌تر بود، هرچند افراد مسن‌تر نیز از مزایای کاهش خطر بهره‌مند شدند.
کارشناسان توصیه می‌کنند که ورزش‌های هوازی و تمرینات مقاومتی می‌توانند در کاهش خطر دیابت نوع ۲ و مدیریت پیش‌دیابت مؤثر باشند. عدم فعالیت بدنی یکی از عوامل خطر شناخته‌شده برای دیابت نوع ۲ است. در ایالات متحده، حدود ۴۰ میلیون نفر به نوعی دیابت مبتلا هستند و دیابت نوع ۲ حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد از تمام موارد دیابت را تشکیل می‌دهد.
دیابت نوع ۲ زمانی ایجاد می‌شود که بدن به اندازه کافی انسولین تولید نکند یا به درستی به انسولین پاسخ ندهد. اضافه‌وزن، سن و شرایطی مانند پیش‌دیابت و بیماری کبد چرب متابولیک نیز از عوامل خطر محسوب می‌شوند.
تحقیقات جدیدی که در ماه اوت در نشریه «دیابت، چاقی و متابولیسم» منتشر شده است، نشان می‌دهد که فعالیت بدنی متوسط تا شدید به ویژه می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در بزرگسالان کاهش دهد. محققان داده‌های نزدیک به ۸۸,۰۰۰ شرکت‌کننده در «بانک بیو UK» را بررسی کردند و دریافتند که افرادی که در گروه فعالیت بدنی پایین‌تر قرار داشتند، دو برابر بیشتر از افرادی که در گروه فعالیت بدنی بالاتر بودند، در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ بودند.
کاهش خطر نسبی بیشتر در بزرگسالان زیر ۶۳ سال مشاهده شد. گروه با فعالیت بدنی بالاتر به طور میانگین ۴۰۹ دقیقه در هفته ورزش کردند، در حالی که گروه با فعالیت بدنی پایین‌تر فقط ۱۲۱ دقیقه در هفته ورزش کردند. حدود ۳۷ درصد از شرکت‌کنندگان در گروه پایین‌تر به حداقل توصیه‌شده سازمان بهداشت جهانی (WHO) یعنی ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی در هفته رسیدند.
دکتر اوپل بیکر، پزشک عمومی در کلینیک میفیلد، در مورد اهمیت این یافته‌ها گفت: «نسبت خطر ۲.۰۷ از نظر بالینی معنادار است. این مطالعه مشاهداتی است و نشان‌دهنده یک ارتباط قوی است، نه اینکه به طور مستقیم نشان دهد که فعالیت بدنی پایین‌تر باعث دیابت می‌شود.»
دکتر دیوید کاتلر، پزشک خانواده در مرکز بهداشت پرویدنس سنت جان در کالیفرنیا، نیز افزود: «این داده‌ها پیام را تقویت می‌کند که فعالیت بدنی تنها یک درمان برای دیابت نیست، بلکه جزء مهمی از پیشگیری از دیابت است. این اطلاعات جدید نیست. ورزش منظم حساسیت به انسولین را بهبود می‌بخشد و به کنترل چربی احشایی کمک می‌کند.»
نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که رابطه بین سطح فعالیت بدنی و دیابت نوع ۲ در بزرگسالان جوان‌تر قوی‌تر است. افراد زیر ۶۲.۷ سال با سطوح پایین‌تر فعالیت بدنی ۲.۴۴ برابر بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲ بودند. در حالی که بزرگسالان ۶۲.۷ ساله یا بالاتر با فعالیت بدنی پایین‌تر، ۱.۶۵ برابر بیشتر در معرض این بیماری قرار داشتند.
محققان همچنین به این نکته اشاره کردند که حجم بالاتر فعالیت بدنی متوسط تا شدید با کاهش خطر دیابت نوع ۲ در افراد مبتلا به پیش‌دیابت مرتبط است. دکتر بیکر گفت که ورزش در پیش‌دیابت باید به عنوان «مدیریت» در نظر گرفته شود، نه تنها پیشگیری. او توضیح داد که «ورزش حساسیت به انسولین را بهبود می‌بخشد و به بدن کمک می‌کند تا بهتر از گلوکز استفاده کند.»
این تحقیق به نوع خاصی از ورزش نپرداخته است، بلکه بر شدت تمرینات تمرکز کرده است. دکتر کاتلر توصیه می‌کند که برای پیشگیری از دیابت، ترکیب ورزش‌های هوازی با تمرینات مقاومتی مفید است.
دیدگاه شما