ابزار هوش مصنوعی برای پیش‌بینی دقیق‌تر خطر عود سرطان سینه توسعه یافت

محققان ابزاری جدید به نام IICM+ را طراحی کرده‌اند که می‌تواند خطر عود دوردست سرطان سینه را با دقت بیشتری پیش‌بینی کند. این ابزار به‌ویژه برای پیش‌بینی خطر عود سرطان سینه ۵ سال یا بیشتر پس از درمان طراحی شده است.

در یک مطالعه اخیر، مشخص شد که ابزار IICM+ در پیش‌بینی عود سرطان سینه پس از ۵ سال، دقت بیشتری نسبت به تست ۲۱ ژنی Recurrence Score دارد. این تست به‌طور معمول برای ارزیابی احتمال بازگشت سرطان و تعیین نیاز به شیمی‌درمانی کمکی استفاده می‌شود.

سرطان سینه مثبت گیرنده هورمونی و منفی HER2 (HR+/HER2–) شایع‌ترین نوع سرطان سینه است و بیش از نیمی از موارد عود دوردست، ۵ سال یا بیشتر پس از اتمام درمان رخ می‌دهد. طبق اطلاعات منتشر شده در مطالعه‌ای که در ماه اوت در نشریه npj breast cancer منتشر شد، این نوع سرطان مسئول حدود ۶۰ درصد از مرگ‌ومیرهای ناشی از سرطان سینه به دلیل شیوع بالا و خطر عود مداوم پس از ۵ سال است.

محققان با استفاده از داده‌های ۲,۸۰۸ بیمار از آزمایش TAILORx، مدل هوش مصنوعی IICM+ را توسعه دادند و سپس آن را بر روی داده‌های ۱,۶۲۱ بیمار دیگر آزمایش کردند. نتایج نشان داد که این مدل در پیش‌بینی عود سرطان سینه بیش از ۵ سال پس از تشخیص، عملکرد قابل توجهی دارد و دارای C-index معادل ۰.۷۳۵ است، در حالی که C-index تست ۲۱ ژنی برابر با ۰.۵۷۸ بود.

به گفته دکتر دبرا پات، آنکولوژیست بالینی، این تفاوت بسیار معنادار است و نشان می‌دهد که IICM+ می‌تواند به‌طور موثرتری بیماران با خطر بالای عود دوردست را شناسایی کند. با این حال، او تأکید کرد که قبل از تغییر در شیوه‌های بالینی، نیاز به تأیید این نتایج در جمعیت‌های بیمار بزرگ‌تر و مستقل وجود دارد.

سرطان سینه مثبت گیرنده هورمونی ممکن است منجر به عود دوردست ۱۰ سال یا بیشتر پس از درمان شود. محققان بر روی توانایی IICM+ در پیش‌بینی عود پس از ۵ سال تمرکز کرده‌اند. دکتر ریچارد ریتهرمن، رادیولوژیست و مدیر پزشکی مرکز تصویربرداری سینه، نیز بر اهمیت این ابزار تأکید کرد و گفت که شناسایی بهتر بیماران در معرض خطر عود می‌تواند به درمان‌های بلندمدت مناسب‌تری منجر شود.

نویسندگان مطالعه پیشنهاد می‌کنند که ابزار IICM+ می‌تواند به شناسایی بیمارانی کمک کند که با وجود داشتن نمره ۲۱ ژنی پایین، در معرض خطر بالای عود قرار دارند. این امر می‌تواند به تصمیم‌گیری در مورد شیمی‌درمانی کمکی کمک کند.

با وجود نتایج امیدوارکننده، محققان تأکید کردند که تحقیقات بیشتری لازم است تا IICM+ به‌طور روتین در عمل بالینی مورد استفاده قرار گیرد. آن‌ها خواستار تأیید نتایج در جمعیت‌های بزرگ و متنوع و همچنین بررسی اینکه آیا IICM+ اطلاعات بیشتری نسبت به تست‌های ژنتیکی موجود ارائه می‌دهد، شدند.