سرطان بیضه نوعی سرطان نسبتاً نادر است که در بیضه‌ها یا تستیکول‌ها رخ می‌دهد. بیضه‌ها هورمون تستوسترون تولید کرده و اسپرم را ذخیره می‌کنند. تستوسترون بر توسعه ارگان‌های تناسلی و ویژگی‌های فیزیکی مردانه تأثیر دارد. در ایالات متحده، حدود ۱ از ۲۵۰ مرد در طول زندگی خود به سرطان بیضه مبتلا می‌شوند. پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۱۹، ۹۵۶۰ مرد به این بیماری مبتلا شوند. میانگین سنی تشخیص این بیماری ۳۳ سال است و بیشتر مردان جوان و میانسال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در موارد بسیار نادر، این بیماری می‌تواند قبل از بلوغ نیز رخ دهد و تنها ۸٪ از موارد بعد از ۵۵ سالگی اتفاق می‌افتد.
آنچه در این مقاله می‌خوانید
علائم اولیه
علائم سرطان بیضه معمولاً در مراحل اولیه ظاهر می‌شوند، اما گاهی اوقات تا مراحل بعدی نمایان نمی‌شوند. فرد ممکن است تغییراتی را احساس کند یا پزشک در معاینه فیزیکی روتین آن را بیابد. یکی از علائم اولیه شایع، وجود یک توده یا ورم بدون درد در بیضه است. تغییرات در بیضه‌ها می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد و وجود یک توده همیشه به معنای سرطان نیست، اما هر کسی که تغییری را مشاهده کند باید به پزشک مراجعه کند. سایر علائم ممکن است شامل:
- درد تیز در بیضه یا کیسه بیضه
- احساس سنگینی در کیسه بیضه
- تفاوت در اندازه بین بیضه‌ها
در برخی موارد، تغییرات هورمونی ممکن است باعث بزرگ شدن و درد در سینه‌ها شود.
علل
بیشتر سرطان‌های بیضه از سلول‌های زایشی شروع می‌شوند. این سلول‌ها در بیضه‌ها اسپرم نابالغ تولید می‌کنند. پزشکان نمی‌دانند که چرا این سلول‌ها سرطانی می‌شوند، اما برخی عوامل ژنتیکی ممکن است خطر ابتلا را افزایش دهند. سرطان بیضه بیشتر در افرادی که دارای عوامل خطر زیر هستند، شایع است:
- کریپتورکیدیسم یا بیضه نزده
- سابقه خانوادگی سرطان بیضه
- نژاد سفید
- ابتلا به HIV
امکان پیشگیری از سرطان بیضه وجود ندارد، زیرا پزشکان نمی‌دانند چه عواملی باعث آن می‌شود و عوامل ژنتیکی ممکن است نقش داشته باشند.
درمان
سرطان بیضه به‌طور کلی قابل درمان است، به‌ویژه در مراحل اولیه. بیشتر مردانی که به سرطان بیضه مبتلا می‌شوند، حداقل ۵ سال پس از تشخیص زنده می‌مانند. درمان معمولاً شامل ترکیبی از روش‌های زیر است:
- جراحی
- رادیوتراپی
- شیمی‌درمانی
- درمان سلول‌های بنیادی
- نظارت
در جراحی، پزشک ممکن است یکی یا هر دو بیضه را برای جلوگیری از گسترش تومور بردارد. این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود و پزشک یک برش کوچک در ناحیه کشاله ران ایجاد می‌کند. برداشتن یک بیضه معمولاً تأثیری بر زندگی جنسی یا باروری فرد ندارد، اما برداشتن هر دو بیضه به معنای ناتوانی در باروری طبیعی است. گزینه‌های باروری دیگری نیز وجود دارد، مانند ذخیره‌سازی اسپرم برای استفاده در آینده.
تشخیص
برای تشخیص سرطان بیضه، پزشک ممکن است آزمایشات زیر را تجویز کند:
- آزمایش‌های خون: این آزمایش‌ها می‌توانند سطح آلفا-فتوپروتئین، هورمون گنادوتروپین انسانی و لاکتات دهیدروژناز را اندازه‌گیری کنند.
- اولتراسوند: این روش می‌تواند وجود و اندازه تومور را نشان دهد.
- بیوپسی: پزشک یک نمونه بافت کوچک از بیضه برای بررسی زیر میکروسکوپ می‌گیرد.
اگر آزمایش‌ها نشان دهند که سرطان بیضه وجود دارد، پزشک همچنین باید نوع و مرحله سرطان را مشخص کند تا برنامه درمانی مناسبی را پیشنهاد دهد.
خودآزمایی
خودآزمایی منظم می‌تواند به تشخیص زودهنگام سرطان بیضه کمک کند. بهترین زمان برای بررسی بیضه‌ها زمانی است که پوست کیسه بیضه شل است، معمولاً بعد از دوش گرم یا حمام. برای انجام خودآزمایی، مراحل زیر را دنبال کنید:
- کیسه بیضه را به آرامی در دستان خود نگه دارید و در مقابل آینه به دنبال هر گونه ورم باشید.
- اندازه و وزن بیضه‌ها را احساس کنید.
- با انگشتان و انگشت شست دور بیضه‌ها فشار دهید و به هر گونه توده یا ورم غیرمعمول توجه کنید.
- هر بیضه را به‌طور جداگانه احساس کنید و آن را به آرامی بچرخانید.
تغییرات در اندازه، وزن یا احساس بیضه‌ها باید به‌طور ماهیانه بررسی شود.
پیش‌بینی و چشم‌انداز
در حال حاضر امکان پیشگیری از سرطان بیضه وجود ندارد، زیرا هیچ عامل خطر مرتبط با سبک زندگی شناخته شده‌ای وجود ندارد. با این حال، اگر سابقه خانوادگی وجود داشته باشد، آزمایش ژنتیکی می‌تواند به تشخیص زودهنگام کمک کند. چشم‌انداز برای افرادی که در مراحل اولیه سرطان بیضه قرار دارند، بسیار خوب است و ۹۵٪ از افراد حداقل ۵ سال پس از تشخیص زنده می‌مانند.
دیدگاه شما