سرطان سینه مردان یک بیماری نسبتاً نادر است که به دلیل کمبود تحقیقات، اطلاعات کمی درباره‌ی آن وجود دارد. یک مطالعه جدید به بررسی عواملی می‌پردازد که می‌توانند پیش‌بینی‌کننده‌ی نتایج بهتر در این نوع سرطان باشند.
سرطان سینه مردان (MBC) تنها ۱٪ از کل موارد سرطان سینه را تشکیل می‌دهد، اما برخی دانشمندان معتقدند که شیوع آن در چند دهه اخیر افزایش یافته است. همچنین، تفاوت‌هایی در بیولوژی تومور در سرطان سینه مردان و زنان مشاهده شده است. به عنوان مثال، سرطان سینه مردان معمولاً در سنین بالاتر بروز می‌کند و بیشتر به غدد لنفاوی گسترش می‌یابد که درمان آن را دشوارتر می‌کند.
با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در درمان سرطان سینه در سال‌های اخیر، نویسندگان این مطالعه اشاره می‌کنند که مشخص نیست آیا این پیشرفت‌ها به مدیریت سرطان سینه مردان نیز اعمال شده است یا خیر. محققان از کلینیک مایو در راچستر، مینه‌سوتا، به بررسی نحوه‌ی درمان MBC در ایالات متحده و عواملی که ممکن است به نتایج بهتر منجر شوند، پرداختند. آن‌ها یکی از بزرگ‌ترین مطالعات انجام شده در این زمینه را انجام داده و نتایج آن را در نشریه Cancer منتشر کردند.
این محققان به داده‌های پایگاه داده ملی سرطان دسترسی پیدا کردند و سوابق مردانی که بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ با سرطان سینه در مراحل ۱ تا ۳ تشخیص داده شده بودند را بررسی کردند. در مجموع، این مطالعه شامل داده‌های ۱۰,۸۷۳ مرد بود. میانگین سن تشخیص ۶۴ سال بود و ۵۱٪ از تشخیص‌ها بین سنین ۵۰ تا ۶۹ سال رخ داد. تنها ۱۵٪ قبل از ۵۰ سالگی تشخیص داده شدند.
نتایج نشان داد که ۲۴٪ از مردان تحت عمل جراحی حفظ سینه قرار گرفتند و ۷۰٪ از این افراد درمان پرتو را دریافت کردند. همچنین، ۴۴٪ از بیماران MBC شیمی‌درمانی دریافت کردند و ۶۲٪ از آن‌ها که تومورهایشان گیرنده استروژن داشت، تحت درمان ضد استروژنی قرار گرفتند. در طول ۱۰ سال، محققان افزایش مداوم در نرخ ماستکتومی کامل و ماستکتومی پیشگیرانه متقابل را مشاهده کردند.
نویسندگان این مطالعه همچنین به بررسی عواملی پرداختند که ممکن است پیش‌بینی‌کننده‌ی نتایج بدتر باشند. آن‌ها دریافتند که پیش‌آگهی برای مردان سیاه‌پوست، بیماران مسن‌تر، افرادی که مشکلات سلامتی دیگری غیر از MBC دارند و کسانی که تومورهای با درجه و مرحله بالاتر دارند، بدتر است. در مقابل، پیش‌آگهی برای مردانی که در مناطق با درآمد بالا زندگی می‌کنند، کسانی که تومورهایشان گیرنده پروژسترون دارند و مردانی که درمان پرتو، درمان ضد استروژنی یا شیمی‌درمانی دریافت کرده‌اند، بهتر بود.
نویسندگان این مطالعه به محدودیت‌هایی نیز اشاره کردند، از جمله عدم دسترسی به نام داروهایی که پزشکان تجویز کرده‌اند و عدم توانایی در تعیین اینکه آیا سرطان پس از درمان عود کرده است یا خیر. آن‌ها امیدوارند که یافته‌های این مطالعه، پزشکان را در درمان مردان مبتلا به سرطان سینه راهنمایی کند و الهام‌بخش تحقیقات آینده در این زمینه باشد.
دیدگاه شما