اندومتریوز یک بیماری پیچیده است که ممکن است ارتباطاتی با وراثت داشته باشد. تحقیقات اولیه نشان میدهد افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، احتمال بیشتری دارد که خویشاوند نزدیک آنها نیز به این بیماری مبتلا باشد. با این حال، هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد.
در یک مطالعه که در سال 2010 انجام شد، 80 شرکتکننده مبتلا به اندومتریوز و 60 نفر بدون این بیماری مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که 5.9 درصد از افرادی که به اندومتریوز مبتلا بودند، خویشاوندی با این بیماری داشتند، در حالی که این رقم برای افرادی که به این بیماری مبتلا نبودند، تنها 3 درصد بود. با اینکه احتمال وجود خویشاوند مبتلا به اندومتریوز در گروه مبتلایان تقریباً دو برابر بود، اما این احتمال همچنان بسیار پایین بود.
تحقیقات همچنین نشان میدهد که تفاوتهای معناداری در علائم بین افرادی که سابقه خانوادگی اندومتریوز دارند و افرادی که ندارند، وجود ندارد. بسیاری از پزشکان تا به حال اطلاعات کافی درباره اندومتریوز نداشتند و این بیماری معمولاً به اشتباه تشخیص داده میشد. به طوری که در دهه 1970، تا 70 درصد از موارد این بیماری شناسایی نشده باقی مانده بودند.

آنچه در این مقاله میخوانید
آیا ژن اندومتریوز وجود دارد؟
تحقیقات در حال ادامه است تا علل ژنتیکی خاصی برای اندومتریوز شناسایی شود. یکی از اهداف ممکن، واریانت ژنی به نام TGF-β1 gene-509C/T است. با این حال، یک متا آنالیز در سال 2012 هیچ ارتباط معناداری بین این ژن و بیماری پیدا نکرد. یک مرور در سال 2019 بیش از دو دوجین ژن را لیست کرده که مطالعات مختلف به آنها ارتباط دادهاند. با این حال، محققان هنوز نتوانستهاند نشان دهند که هیچ ژن خاصی به طور قطعی باعث این بیماری میشود.
عوامل اپیژنتیکی نیز ممکن است در اندومتریوز نقش داشته باشند. این عوامل میتوانند بیان ژن را تغییر دهند. به عنوان مثال، فردی که ژنی که خطر ابتلا به اندومتریوز را افزایش میدهد، دارد، ممکن است بدون قرار گرفتن در معرض عوامل اپیژنتیکی خاص، مانند استرس یا آلودگی، به این بیماری مبتلا نشود.

عوامل خطر دیگر
افرادی که به اندومتریوز مبتلا هستند، ممکن است دورههای قاعدگی غیرعادی و طولانیتری را تجربه کنند. درد لگنی، مشکلات گوارشی و ناباروری از جمله علائم شایع این بیماری هستند. علاوه بر ارتباطات ژنتیکی ممکن، عوامل متعددی میتوانند خطر ابتلا به اندومتریوز را افزایش دهند، از جمله:
- مصرف الکل
- سن بالا
- عوامل محیطی و سبک زندگی، مانند استرس و قرار گرفتن در معرض آلودگی و مواد شیمیایی مختلکننده هورمونی
آمارها نشان میدهد که اندومتریوز حداقل 176 میلیون زن در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار میدهد و در ایالات متحده، تقریباً 1 نفر از هر 10 زن به این بیماری مبتلا است. همچنین، نرخ افسردگی در افرادی که بیماریهای مزمن دارند، از جمله اندومتریوز، 15 تا 20 درصد بیشتر است.
تشخیص اندومتریوز معمولاً زمانبر است و میانگین زمان انتظار برای تشخیص این بیماری در ایالات متحده بین 4 تا 11 سال است. در یک مطالعه در هلند، میانگین زمان برای تشخیص این بیماری بیش از 5 سال گزارش شده است.
آیا میتوان از اندومتریوز جلوگیری کرد؟
هیچ مدرکی مبنی بر اینکه فردی بتواند از اندومتریوز جلوگیری کند وجود ندارد. این بیماری به استروژن وابسته است، بنابراین کاهش سطح استروژن در بدن ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهد یا علائم آن را در افرادی که قبلاً به آن مبتلا هستند، بهبود بخشد.
در نهایت، اگرچه اندومتریوز ممکن است در خانوادهها شایع باشد، بسیاری از افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، نمیتوانند خویشاوندی با این بیماری را شناسایی کنند. این ممکن است به این دلیل باشد که افراد معمولاً درباره مسائل دردناک بهداشتی صحبت نمیکنند یا اینکه اندومتریوز تا به حال به عنوان یک بیماری شناخته شده نبوده است. هر کسی که علائم اندومتریوز را دارد، باید با پزشک خود برای تشخیص و درمان تماس بگیرد.




دیدگاه شما