تحقیقات جدید نشان می‌دهد که تغییرات خاص در شبکیه چشم می‌تواند به پزشکان کمک کند تا خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی (AFib) را تا ۴ سال قبل از تشخیص پیش‌بینی کنند. در حال حاضر، حدود ۵۲.۵۵ میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری قلبی مبتلا هستند که می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری مانند سکته مغزی و نارسایی قلبی شود.
فیبریلاسیون دهلیزی معمولاً بدون علائم قابل توجهی بروز می‌کند و به همین دلیل، بسیاری از افراد از وجود آن بی‌خبر هستند. در یک مطالعه اخیر، محققان به بررسی اسکن‌های توموگرافی همدوسی نوری (OCT) و عکاسی رنگی شبکیه برای بیش از ۹۰,۰۰۰ نفر پرداختند و دریافتند که تغییرات در لایه‌های سلولی شبکیه می‌تواند نشانه‌ای از AFib باشد.
تغییرات شبکیه و ارتباط آن با AFib
در این مطالعه، محققان متوجه شدند که افرادی که به AFib مبتلا هستند، لایه‌های سلولی خاصی در شبکیه، به ویژه لایه گانگلیونی ماکولا و لایه درونی پلکسیفورم، نازک‌تر دارند. این نازکی می‌تواند نشانه‌ای از آسیب‌های میکرو استروک در مغز باشد که در بیماران AFib شایع است.
محققان همچنین دریافتند که افرادی که در زمان عکاسی شبکیه به AFib مبتلا نبودند، اما بعداً به این بیماری دچار شدند، به طور متوسط ۴ سال قبل از تشخیص، لایه‌های نازک‌تری داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که می‌توان با استفاده از اسکن‌های OCT، خطر ابتلا به AFib را به راحتی و به طور غیرتهاجمی ارزیابی کرد.
چشم‌انداز آینده
محققان در حال حاضر در حال کار بر روی تحلیل‌های بیشتر مربوط به تصاویر OCT در زمینه بیماری‌های قلبی هستند و امیدوارند که این روش‌ها به عنوان ابزارهای تشخیصی در مراکز پزشکی محلی مورد استفاده قرار گیرند. این یافته‌ها می‌تواند به شناسایی زودهنگام بیماران و ارجاع آن‌ها برای نظارت طولانی‌مدت الکتروکاردیوگرام کمک کند.
با توجه به اینکه ارتباط بین تغییرات شبکیه و مشکلات قلبی به خوبی شناخته شده است، این تحقیقات می‌تواند به گسترش روش‌های تشخیص زودهنگام AFib کمک کند و به پزشکان امکان دهد تا بیماران را بهتر تحت نظر داشته باشند.
دیدگاه شما