گروهی از محققان اخیراً یک آزمایش بالینی تصادفی مرحله ۲ برای یک واکسن سرطان پانکراس انجام دادهاند. نتایج نشان میدهد که این واکسن تقریباً در ۹۹ درصد از شرکتکنندگان یک پاسخ ایمنی قوی ایجاد کرده است.
اگرچه این واکسن پاسخ ایمنی قابل توجهی تولید کرده، اما تیم تحقیقاتی بهبود معناداری در بقا بدون بیماری مشاهده نکرده است. جراحی و شیمیدرمانی میتوانند سرطان پانکراس را درمان کنند، اما ممکن است سلولهای سرطانی در بدن باقی بمانند و باعث عود بیماری شوند. محققان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا واکسنهای سرطان میتوانند به سیستم ایمنی کمک کنند تا این سلولهای باقیمانده را شناسایی و از بین ببرند و در نتیجه خطر عود بیماری را کاهش دهند.
آنچه در این مقاله میخوانید
واکسن تجربی camupepimut
مطالعه جدیدی بررسی کرده است که آیا واکسن تجربی camupepimut میتواند به کاهش این خطر در افرادی که قبلاً تحت جراحی و شیمیدرمانی قرار گرفتهاند، کمک کند. بر اساس اطلاعات انجمن سرطان آمریکا، سرطان پانکراس حدود ۳ درصد از موارد سرطان سالانه در ایالات متحده را تشکیل میدهد و یکی از دشوارترین سرطانها برای درمان است، زیرا معمولاً علائم هشداردهنده زودهنگام ندارد و اغلب تا زمانی که بیماری گسترش یافته است، تشخیص داده نمیشود.
آدنوکارسینومای مجرای پانکراس (PDAC) رایجترین نوع سرطان پانکراس است و خطر عود بالایی دارد، حتی پس از جراحی و شیمیدرمانی. جهشهای ژن KRAS در حدود ۹۰ درصد از موارد PDAC رخ میدهد که میتواند باعث رشد غیرقابل کنترل سلولها و توسعه سرطان شود. با توجه به این موضوع، محققان واکسن camupepimut را برای هدف قرار دادن چندین جهش رایج KRAS توسعه دادهاند. این واکسن اجزای خود را به غدد لنفاوی منتقل میکند و به سلولهای ایمنی کمک میکند تا سلولهای سرطانی با جهشهای KRAS را شناسایی کنند.
در آزمایش تصادفی مرحله ۲ AMPLIFY-7P، تیم تحقیقاتی ۱۴۴ شرکتکننده با سرطان پانکراس مبتلا به جهش KRAS (مراحل ۱ تا ۳) را ثبتنام کردند. این افراد قبل از ورود به آزمایش تحت جراحی و شیمیدرمانی قرار گرفته بودند و هیچیک از آنها در زمان ورود به آزمایش نشانهای از عود بیماری نشان ندادند. شرکتکنندگان به دو گروه تقسیم شدند: گروه واکسن (۹۶ شرکتکننده) و گروه کنترل (۴۸ شرکتکننده). تیم تحقیقاتی بر روی بقا بدون بیماری تمرکز کرد و همچنین پاسخهای ایمنی و ایمنی درمان را بررسی کرد.
پاسخ ایمنی قوی، اما بقا نامشخص
محققان دریافتند که واکسن تقریباً در همه افراد گروه واکسن یک پاسخ ایمنی قوی ایجاد کرده است. این واکسن سلولهای T را که به جهشهای KRAS هدفگیری میکنند، در تقریباً ۹۹ درصد از گروه آزمایشی فعال کرده است. همچنین فعالیت سلولهای T در ۸۲.۲ درصد از افرادی که ارزیابی شدند، بیش از نه برابر افزایش یافته است. با وجود این پاسخهای ایمنی قوی، واکسن نتوانست به هدف اصلی مطالعه برای بقا بدون بیماری دست یابد. بقا بدون بیماری میانه در گروه واکسن ۲۳.۸ ماه بود که در مقایسه با ۲۱.۲ ماه در گروه مشاهده بود.
در ۶ ماه، ۷۵.۷ درصد از گروه واکسن بدون بیماری باقی ماندند، در حالی که این رقم برای گروه کنترل ۶۱.۷ درصد بود. اگرچه این تفاوت نشاندهنده یک مزیت اولیه ممکن است، اما به لحاظ آماری معنادار نبود. محققان همچنین بهبود معناداری در بقا بدون بیماری در طول دوره پیگیری کامل نیافتند. پس از انجام تحلیلهای بیشتر، محققان بر این باورند که برخی افراد ممکن است بیشتر از واکسن بهرهمند شوند. به عنوان مثال، شرکتکنندگانی که در آغاز آزمایش هیچ DNA تومور در حال گردش (ctDNA) قابل شناسایی نداشتند، به نظر میرسد که پس از واکسیناسیون بقا بدون بیماری بهتری را تجربه کردهاند.
تیم همچنین رابطهای بین پاسخهای قویتر سلولهای T و بقا بدون بیماری طولانیتر مشاهده کرد. محققان گزارش دادند که واکسن به طور کلی به خوبی تحمل شده است و هیچ مرگ یا عارضهای مرتبط با درمان که باعث توقف درمان یکی از شرکتکنندگان شود، مشاهده نشد.
بن جورج، نویسنده اصلی مطالعه و انکولوژیست کلینیک مایو، توضیح داد که گروه واکسن نسبت به گروه کنترل نسبت بالاتری از بیماران با ctDNA قابل شناسایی داشت که با خطر بالاتری از عود سرطان مرتبط است. او گفت: “پس از تنظیم برای عدم تعادلها، camupepimut خطر عود یا مرگ را ۵۳ درصد کاهش داد.” این یک سیگنال قوی است که نیاز به آزمایشهای آینده در یک آزمایش مرحله ۳ دارد که برای تأیید این سیگنالها طراحی خواهد شد.
بن جورج افزود که آزمایش بعدی باید وضعیت ctDNA بیماران را در نظر بگیرد و بررسی کند که آیا واکسیناسیون طولانیتر یا درمانهای ترکیبی نتایج را بهبود میبخشد.
واکسن نویدبخش است
آنتون بیلچیک، انکولوژیست جراحی و رئیس برنامههای پزشکی در موسسه سرطان پرویدنس سنت جان، که در این مطالعه دخیل نبود، به اهمیت نتایج اشاره کرد و گفت که این یافتهها “بسیار مهم” هستند، با وجود عدم وجود مزیت بقا معنادار. او توضیح داد که این مطالعه نشان میدهد که یک سرطان بسیار مقاوم مانند سرطان پانکراس قادر به پاسخ به یک واکسن است، به شرطی که بیمار یک پاسخ ایمنی قوی ایجاد کند. او همچنین اشاره کرد که اندازه کوچک مطالعه و دوره محدود واکسیناسیون ممکن است بر نتایج تأثیر گذاشته باشد.
جیسون ویلیامز، بنیانگذار و مدیر انکولوژی مداخلهای و ایمنیدرمانی در موسسه سرطان ویلیامز، که او نیز در این مطالعه دخیل نبود، توضیح داد که فعالسازی سیستم ایمنی تنها بخشی از چالش است. او گفت: “دیدن سرطان اولین قدم است. از بین بردن آن یک مرحله دیگر است.” او پیشنهاد کرد که ترکیب واکسن با درمانهای دیگر میتواند به غلبه بر توانایی سرطان پانکراس در سرکوب سیستم ایمنی کمک کند. “سیستم ایمنی به بیش از یک سیگنال نیاز دارد: باید هدف را ببیند و تومور باید از خاموش کردن آن دست بردارد. یک آزمایش تصادفی بزرگتر باید نشان دهد که آیا بیماران مدت بیشتری بدون سرطان باقی میمانند.”




دیدگاه شما