تحقیقات جدیدی که توسط دانشمندان در دانشگاه آکسفورد انجام شده، نشان میدهد که برخی پروتئینهای موجود در خون میتوانند نشانههایی از خطر ابتلا به سرطان پروستات را بیش از ۱۵ سال قبل از تشخیص این بیماری ارائه دهند.
در این مطالعه، ۱۲ پروتئین شناسایی شدهاند که با تشخیص سرطان پروستات بیش از ۱۵ سال پس از جمعآوری نمونههای خون مرتبط هستند. بهویژه، پروتئین GZMK با خطر آینده سرطان پروستات مرتبط بوده و نقش احتمالی فرآیندهای ایمنی در توسعه این بیماری را نشان میدهد. همچنین، هفت پروتئین دیگر با بیماریهای تهاجمی مرتبط هستند، از جمله ANKRD1 و پروتئینهایی که قبلاً به ژنهای شناخته شده سرطان پروستات مرتبط شدهاند، از جمله ERBB3، KRAS و NRAS.
سرطان پروستات دومین سرطان شایع در مردان در سطح جهانی و پنجمین علت مرگ ناشی از سرطان در میان مردان است. با وجود شایع بودن، اطلاعات نسبتاً کمی در مورد دلایل ابتلا به این بیماری و پیشرفت برخی تومورها به شکل تهاجمی وجود دارد. بنابراین، تشخیص زودهنگام بسیار حیاتی است، زیرا شناسایی سرطان پروستات در مراحل اولیه میتواند گزینههای درمانی و نتایج را بهبود بخشد.
این تحقیق که در مجله European Urology منتشر شده و در نشست سالانه انجمن ژنتیک انسانی آمریکا ارائه شده، به بررسی نمونههای خون از ۹۸۲ مرد که بعداً به سرطان پروستات مبتلا شدند و ۱,۵۷۳ مرد انتخاب شده بهطور تصادفی از مطالعه European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition (EPIC) پرداخته است. محققان بیش از ۶,۰۰۰ پروتئین را در خون شرکتکنندگان اندازهگیری کرده و بررسی کردند که آیا سطوح پروتئین با تشخیص بعدی سرطان پروستات مرتبط است یا خیر.
یافتهها نشان میدهد که تغییرات زیستی مرتبط با سرطان پروستات، بهویژه در موارد تهاجمی، ممکن است سالها قبل از تشخیص بالینی قابل شناسایی باشد. یکی از یافتههای قابل توجه، ارتباط پروتئین GZMK با سرطان پروستات بود که نشان میدهد فعالیت سیستم ایمنی ممکن است در فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با خطر سرطان پروستات نقش داشته باشد.
هرچند این یافتهها بینشهای جدیدی را در مورد زیستشناسی سرطان پروستات ارائه میدهند، محققان تأکید میکنند که پروتئینهای شناساییشده هنوز برای استفاده بهعنوان آزمایشهای بالینی مناسب نیستند. همچنین، این مطالعه به بررسی پروتئینهای مرتبط با سرطان پروستات تهاجمی پرداخته و نشان میدهد که پروتئین ANKRD1 بهطور مداوم با اشکال جدی این بیماری مرتبط است.
در نهایت، شناسایی نشانگرهای زیستی مرتبط با خطر سرطان پروستات میتواند به محققان کمک کند تا روشهای بهتری برای شناسایی مردانی که احتمال ابتلا به بیماریهای بالینی مهم را دارند، توسعه دهند. این مطالعه گام اولیهای به سوی درک بهتر زیستشناسی این بیماری است و نیاز به تحقیقات بیشتر را برای تأسیس کاربردهای بالینی تأکید میکند.




دیدگاه شما