شیوع بیماری COVID-19 تأثیرات متفاوتی بر روی افراد دارد و این تفاوت‌ها در میزان ابتلا به ویروس SARS-CoV-2 و نرخ مرگ‌ومیر مشهود است. در این گزارش ویژه، به بررسی تفاوت‌های جنسی که این پاندمی را مشخص می‌کند، می‌پردازیم.
بر اساس داده‌های موجود، تفاوت‌های قابل توجهی در نحوه واکنش جنسیت‌ها به کروناویروس جدید وجود دارد. این داده‌ها و آمارها بر اساس اطلاعات عمومی در زمان انتشار جمع‌آوری شده‌اند و ممکن است برخی اطلاعات به‌روز نباشند.
در سطح اجتماعی، COVID-19 تأثیرات متفاوتی بر زنان cis و trans دارد، به‌ویژه در زمینه حقوق باروری، تصمیم‌گیری در مورد پاندمی و خشونت خانگی. این موارد تنها برخی از حوزه‌هایی هستند که پاندمی تأثیر منفی بر زنان گذاشته است.
تفاوت‌های جنسی، که به ویژگی‌های بیولوژیکی مرتبط با جنسیت در زمان تولد اشاره دارد، نیز در این اپیدمی نقش غیرقابل انکاری ایفا می‌کند. در این گزارش، تمرکز اصلی بر روی نرخ‌های ابتلا به SARS-CoV-2 و مرگ‌ومیر ناشی از COVID-19 بر اساس جنسیت خواهد بود.
با این حال، باید توجه داشت که تصویر موجود از تفاوت‌های جنسی در COVID-19 ناقص است، زیرا همه کشورها داده‌های تفکیک‌شده بر اساس جنسیت را منتشر نکرده‌اند. گزارشی که در وبلاگ مجله BMJ Global Health در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۰ منتشر شد، داده‌های ۲۰ کشور با بالاترین تعداد موارد تأییدشده COVID-19 را بررسی کرده است. از این ۲۰ کشور، بلژیک، مالزی، هلند، پرتغال، اسپانیا، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا داده‌های تفکیک‌شده بر اساس جنسیت را ارائه نکرده‌اند.
طبق داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط سازمان Global Health 5050، مردان بیش از دو برابر زنان در اثر COVID-19 جان خود را از دست می‌دهند. در دانمارک و یونان، نسبت مرگ‌ومیر مردان به زنان ۲.۱ به ۱ است. در دانمارک، ۵.۷٪ از کل موارد تأییدشده در مردان منجر به مرگ شده است، در حالی که این رقم برای زنان ۲.۷٪ است.
در مورد نرخ‌های ابتلا، در دانمارک، ۵۴٪ از مبتلایان زن و ۴۶٪ مرد هستند، در حالی که در ایران، نسبت مرگ‌ومیر بین مردان و زنان کمتر است و ۴۳٪ از موارد مبتلا به زنان مربوط می‌شود.
تفاوت‌های بیولوژیکی نیز می‌تواند توضیحی برای شدت بیشتر بیماری در مردان باشد. پاسخ ایمنی ذاتی زنان به ویروس‌ها معمولاً قوی‌تر است. همچنین، عوامل سبک زندگی مانند مصرف سیگار و الکل که بیشتر در مردان شایع است، می‌تواند به افزایش نرخ مرگ‌ومیر در مردان کمک کند.
از سوی دیگر، نقش‌های اجتماعی زنان به‌عنوان مراقب و همچنین حضور غالب آن‌ها در کادر درمان، می‌تواند آن‌ها را در معرض خطر بیشتری قرار دهد. بر اساس تحلیل سازمان بهداشت جهانی، زنان حدود ۷۰٪ از نیروی کار بهداشت را تشکیل می‌دهند.
توجه به داده‌های تفکیک‌شده بر اساس جنسیت برای درک بهتر تأثیرات اولیه و ثانویه یک بحران بهداشتی بر روی افراد و جوامع ضروری است. شناسایی تفاوت‌های کلیدی که باعث می‌شود زنان نسبت به عفونت مقاوم‌تر باشند، می‌تواند به توسعه داروهایی که پاسخ ایمنی مردان را تقویت می‌کند، کمک کند.
دیدگاه شما