افسردگی تنها به معنای احساس غم و اندوه نیست. این یک اختلال جدی در سلامت روان است که علائم آن می‌تواند برای مدت طولانی ادامه داشته باشد و به طور قابل توجهی زندگی روزمره، روابط، کار و مراقبت‌های شخصی را تحت تأثیر قرار دهد.
علل و علائم افسردگی می‌تواند متفاوت باشد و عواملی مانند ژنتیک، رویدادهای زندگی و تغییرات هورمونی در آن نقش دارند. افسردگی همچنین می‌تواند در مردان و زنان به شکل‌های متفاوتی بروز کند. جستجوی کمک از یک ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی بسیار مهم است، زیرا افسردگی بدون درمان می‌تواند بدتر شود. درمان‌های مؤثری از جمله درمان‌های روانشناختی و داروها برای مدیریت این وضعیت و بهبود کیفیت زندگی وجود دارد.
افرادی که دچار افسردگی هستند ممکن است تغییراتی در اشتها و مشکلات خواب را تجربه کنند. همچنین، برخی از جنبه‌های افسردگی می‌تواند علائم جسمی دردناکی مانند سردرد را به همراه داشته باشد. طبق گزارش مؤسسه ملی بهداشت روان ایالات متحده، در سال 2020، 8.4 درصد از بزرگسالان در این کشور حداقل یک بار در سال گذشته دچار یک دوره افسردگی شدید شده‌اند. با این حال، با وجود شیوع آن، افسردگی همیشه به راحتی قابل شناسایی نیست.
آنچه در این مقاله می‌خوانید
احساس افسردگی
یکی از سوءتفاهم‌های رایج درباره افسردگی این است که آن را مشابه احساس غم و اندوه می‌دانند. اگرچه بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی احساس غم می‌کنند، اما این احساس بسیار شدیدتر از احساسات گذرایی است که در پاسخ به رویدادهای زندگی بروز می‌کند. علائم افسردگی می‌تواند برای ماه‌ها یا سال‌ها ادامه یابد و انجام کارهای روزمره را دشوار یا غیرممکن کند.
افسردگی می‌تواند بر حرفه، روابط و کارهای روزمره مانند مراقبت از خود و کارهای خانه تأثیر بگذارد. پزشکان معمولاً به دنبال علائمی هستند که حداقل به مدت 2 هفته ادامه داشته باشند تا به عنوان نشانه‌ای از افسردگی در نظر گرفته شوند.
علائم افسردگی
احساس عدم لذت یا شادی در زندگی: فرد مبتلا به افسردگی ممکن است از چیزهایی که قبلاً دوست داشت لذت نبرد و احساس کند که هیچ چیزی نمی‌تواند او را خوشحال کند.
مشکل در تمرکز: تصمیم‌گیری، خواندن یا تماشای تلویزیون می‌تواند با افسردگی دشوار شود زیرا افراد نمی‌توانند به وضوح فکر کنند یا آنچه در حال وقوع است را دنبال کنند.
احساس ناامیدی: افسردگی ممکن است باعث شود افراد احساس کنند که هیچ راهی برای خوشحال شدن دوباره وجود ندارد.
عدم اعتماد به نفس: افراد مبتلا به افسردگی ممکن است احساس کنند که بی‌ارزش یا در همه چیز شکست‌خورده‌اند. آنها ممکن است بر روی رویدادها و تجربیات منفی تمرکز کنند و نتوانند ویژگی‌های مثبت خود را ببینند.
مشکلات خواب: خوابیدن در شب یا ماندن در خواب می‌تواند برای برخی افراد مبتلا به افسردگی تقریباً غیرممکن باشد. برخی ممکن است زود بیدار شوند و نتوانند دوباره بخوابند. دیگران ممکن است به طور بیش از حد بخوابند اما هنوز هم با احساس خستگی یا عدم تازگی از خواب بیدار شوند.
کاهش انرژی: برخی افراد ممکن است از بیرون آمدن از رختخواب مشکل داشته باشند یا همیشه احساس خستگی کنند، حتی زمانی که خواب کافی دارند. آنها ممکن است احساس کنند که برای انجام کارهای ساده روزانه خیلی خسته هستند.
عدم اشتها: برخی افراد مبتلا به افسردگی ممکن است احساس کنند که نمی‌خواهند چیزی بخورند و مجبورند خود را به خوردن وادار کنند. این می‌تواند منجر به کاهش وزن شود.
افزایش اشتها برای غذاهای راحت: در حالی که برخی از افراد مبتلا به افسردگی نمی‌خواهند غذا بخورند، دیگران در غذا یافتن آرامش می‌کنند. آنها ممکن است پرخوری کنند و به غذاهای راحت تمایل پیدا کنند که منجر به افزایش وزن می‌شود.
احساس درد: برخی افراد ممکن است سردرد، حالت تهوع، دردهای بدنی و سایر دردها را با افسردگی تجربه کنند.
بسیاری از مردم به اشتباه فکر می‌کنند که افسردگی یک انتخاب است یا اینکه باید نگرش مثبتی داشته باشند. دوستان و عزیزان اغلب ناامید می‌شوند یا نمی‌فهمند که چرا فرد نمی‌تواند “از آن خارج شود”. آنها ممکن است حتی بگویند که فرد هیچ دلیلی برای افسردگی ندارد. افسردگی یک بیماری واقعی روانی است و کسانی که با آن زندگی می‌کنند نمی‌توانند به سادگی تصمیم بگیرند که احساس افسردگی را متوقف کنند.
علل و عوامل خطر
چندین عامل می‌تواند باعث افسردگی شود. اگرچه افسردگی ممکن است یک علت واحد نداشته باشد، اما کارشناسان به عوامل زیر به عنوان عوامل خطر احتمالی اشاره می‌کنند:
- ژنتیک: افسردگی و سایر اختلالات خلقی می‌توانند در خانواده‌ها وجود داشته باشند، هرچند که تاریخچه خانوادگی به تنهایی به این معنا نیست که فرد دچار افسردگی خواهد شد.
- رویدادهای زندگی: تغییرات عمده در زندگی و رویدادهای استرس‌زا ممکن است افسردگی را تحریک کنند.
- تغییرات هورمونی: تحقیقات نشان می‌دهد که بین افسردگی و یائسگی، بارداری و اختلالات پیش از قاعدگی ارتباط وجود دارد.
- بیماری‌های خاص: بیماری‌های جسمی ممکن است خطر ابتلا به اختلالات افسردگی شدید را افزایش دهند.
- سوء مصرف مواد و الکل: استفاده سنگین از مواد ممکن است ناشی از افسردگی باشد و با آن همبستگی داشته باشد.
- برخی داروها: برخی داروهای تجویزی ممکن است خطر افسردگی را افزایش دهند.
انواع افسردگی
افسردگی عمده: افسردگی عمده یا بالینی نوع “استاندارد” است که پزشکان آن را تشخیص می‌دهند. این نوع یکی از شایع‌ترین اختلالات سلامت روان در ایالات متحده است.
اختلال عاطفی فصلی (SAD): این اختلال به تغییرات خلق و خو در فصول مختلف ارتباط دارد و نوعی افسردگی عمده با الگوی فصلی است.
اختلال افسردگی مداوم (PDD): این نوع افسردگی می‌تواند حداقل 2 سال ادامه یابد و برخی علائم ممکن است کمتر از افسردگی عمده شدید باشد.
افسردگی پس از زایمان: این نوع افسردگی در طول یا بعد از بارداری رخ می‌دهد و می‌تواند زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار دهد.
افسردگی روانی: این نوع افسردگی شامل اپیزودهای روان‌پریشی یا توهمات در کنار افسردگی عمده است.
اختلال پیش از قاعدگی (PMDD): این اختلال به دوره قاعدگی مرتبط است و می‌تواند باعث افسردگی شدید شود.
افسردگی و زنان
تحقیقات نشان می‌دهد که مسیرهای افسردگی ممکن است برای زنان با مردان متفاوت باشد. زنان ممکن است بیشتر از مردان به افسردگی مبتلا شوند و علائم آنها نیز متفاوت باشد.
افسردگی و مردان
مطالعات نشان می‌دهد که فشار روانی در محل کار بیشتر می‌تواند باعث ناراحتی روانی در مردان شود. علائم افسردگی در مردان ممکن است شامل حملات خشم و رفتارهای پرخطر باشد.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
افرادی که علائم افسردگی را تجربه می‌کنند باید از یک ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی کمک بگیرند. افسردگی می‌تواند بدون درمان بدتر شود و بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد.
درمان‌های افسردگی
درمان افسردگی ممکن است شامل داروهای ضد افسردگی و روان‌درمانی باشد. افراد ممکن است بخواهند با پزشک خود درباره روش‌های مختلف درمانی صحبت کنند تا بهترین گزینه را پیدا کنند.
افسردگی یک وضعیت سلامت روان است که منجر به احساس غم و ناامیدی، عدم انگیزه یا بی‌علاقگی به زندگی می‌شود. این وضعیت می‌تواند با علائمی مانند دردهای جسمی، مشکلات خواب و تغییرات در اشتها همراه باشد.
دیدگاه شما