عفونت‌های مقاربتی (STIs) معمولاً از طریق تماس جنسی از یک فرد به فرد دیگر منتقل می‌شوند. این عفونت‌ها شامل چلامیدیا، شپش‌های عانه و زگیل تناسلی هستند. درمان این عفونت‌ها بسته به نوع آن‌ها متفاوت است. به عنوان مثال، ویروس HIV می‌تواند از طریق استفاده از سوزن‌های آلوده به دارو نیز منتقل شود.
این عفونت‌ها می‌توانند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهند و بسیاری از آن‌ها از طریق فعالیت‌های جنسی غیرنفوذی نیز قابل انتقال هستند. در ادامه به بررسی برخی از عفونت‌های مقاربتی رایج، روش‌های پیشگیری و زمان مراجعه به پزشک می‌پردازیم.
آنچه در این مقاله می‌خوانید
چلامیدیا
چلامیدیا ناشی از عفونت با باکتری Chlamydia trachomatis است. این عفونت می‌تواند از طریق تماس جنسی مقعدی، واژنی و دهانی منتقل شود و همچنین ممکن است در حین زایمان به نوزاد منتقل شود. چلامیدیا معمولاً علائمی ایجاد نمی‌کند، اما در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به ناباروری و عوارض دیگر شود. در صورت بروز علائم، ممکن است شامل تغییر در ترشحات واژنی و درد هنگام ادرار کردن باشد.
شپش‌های عانه
شپش‌های عانه یا «کراب» معمولاً به موهای عانه می‌چسبند، اما می‌توانند به موهای زیر بغل، سبیل، ریش، مژه‌ها و ابروها نیز منتقل شوند. این حشرات کوچک و سخت قابل مشاهده هستند و معمولاً باعث خارش در نواحی آسیب‌دیده می‌شوند. برای درمان شپش‌های عانه، می‌توان از کرم‌ها یا شامپوهای دارویی که در داروخانه‌ها موجود است، استفاده کرد.
ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)
ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) یک ویروس شایع است که می‌تواند بخش‌های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و باعث زگیل تناسلی می‌شود. HSV-1 معمولاً بر دهان تأثیر می‌گذارد و می‌تواند از طریق بزاق یا زخم‌های اطراف دهان منتقل شود. HSV-2 بیشتر بر ناحیه تناسلی تأثیر می‌گذارد و از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود. هر دو نوع HSV می‌توانند از فردی به فرد دیگر منتقل شوند حتی زمانی که زخم‌های قابل مشاهده‌ای وجود ندارد.
هپاتیت B
هپاتیت B می‌تواند منجر به عفونت‌های طولانی‌مدت و آسیب به کبد شود. این ویروس می‌تواند از طریق تماس جنسی، استفاده از تجهیزات غیر استریل برای تزریق، و انتقال خون آلوده منتقل شود. واکسن‌های ایمن و مؤثر برای هپاتیت B موجود است و به همه افراد توصیه می‌شود.
تریکومونیازیس
تریکومونیازیس، یا «تریچ»، می‌تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما در افرادی که به عنوان زن متولد شده‌اند، شایع‌تر است. این عفونت معمولاً از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود و ممکن است علائمی مانند ترشحات غیرمعمول و درد هنگام ادرار کردن ایجاد کند.
HIV
ویروس HIV سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند از طریق تماس جنسی و برخی دیگر از روش‌ها منتقل شود. درمان می‌تواند میزان ویروس را به سطح غیرقابل شناسایی کاهش دهد، به این معنی که فرد نمی‌تواند ویروس را به دیگران منتقل کند.
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
HPV گروهی از ویروس‌ها است که می‌تواند به پوست و غشاهای مخاطی آسیب برساند. برخی از انواع HPV می‌توانند باعث زگیل تناسلی و افزایش خطر ابتلا به سرطان شوند. واکسن‌های موجود می‌توانند از انتقال HPV جلوگیری کنند.
چگونه از عفونت‌های مقاربتی جلوگیری کنیم؟
استفاده از کاندوم، دندان‌پوش یا سایر روش‌های باروری می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به بسیاری از عفونت‌های مقاربتی کمک کند. همچنین، گفتگو با شرکای جدید درباره رابطه جنسی محافظت‌شده و انجام آزمایش‌های منظم می‌تواند به پیشگیری از این عفونت‌ها کمک کند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
افراد باید در صورت مشکوک بودن به عفونت مقاربتی به پزشک مراجعه کنند، زیرا بسیاری از این عفونت‌ها علائمی ندارند. درمان زودهنگام می‌تواند خطر عوارض را کاهش دهد.
دیدگاه شما