گفتگوی خبری » سایه های رشت در سیاسر باغ محتشم


من مرگ را ترجیح می دهم وقتی از سر راه برود

مثل شمعی شوم در یک شب آرام خاموش شد

آن که عشق و محبت و شادی و غم و زشتی و زیبایی را به رنگ شعر درآورد و ذریه شعرش با لطافت گلبرگ ها ماندگار شد با بوی خوش یاس بر دل ها و سرها تا او که بر بلندای شعر ایران ایستاده، بر زمین خواهد ماند.

بی صدا و ناشناس می گذرم / آواز جاودانه مال توست
چون سایه ام را از روی زمین بردار

سایه؛ او شاعری متواضع، مردی متواضع با ادب معاصر و فردی متواضع بود که همه چیز در زندگی برایش رنگ داشت، همه آن رنگ ها را در شعر می ریخت و به دنیای بی جان کلمات جان می داد.

و اینک اشعار و غزلیات ناب زندگی او که آوازه شعر معاصر را می‌سازد، به شایستگی در محبت و قدردانی مردمی قرار داشت که تا آخرین لحظات زندگی او و کشورش را دوست داشتند.

در مراسم تشییع این شاعر پرآوازه معاصر، شاعران و هنرمندان حضور داشتند و برخی از آنها اشعاری از مرحوم ابتهاج را قرائت کردند و برخی نیز اشعار خود را در وصف مرحوم سایه سرودند.

اجرای چاوشی خانانی توسط یکی از اساتید گیلانی نیز از دیگر برنامه های این سوگواره بود.

یکی از فرزندان مرحوم ابتهاج در مراسم ختم پدرش درباره تلاش ها و هماهنگی های فراوانی که در این مدت برای بازگرداندن اعتماد آن مرحوم از وطن به وطن انجام شد، گفت: از حضور گسترده مردم فهیم و فرهیخته شهرستان. رشت و استان گیلان از این مراسم قدردانی می کنم.

یلدا ابتهاج با تسلیت به مردم، فرهنگ و ادب، افزود: پدرم با زبان و بیان شاعرانه اش در بین مردم بود و باید این پیام را از زبان او بشنویم که باید تمام عمر در کنار هم باشیم.

وی ادامه داد: امروز روز بزرگی برای همه ما به دلیل بازگشت سایه به وطن است و من از همه کسانی که ما را در این پا همراهی کردند تا پیکر پدر را به ایران و آمریکا بیاورند تا شهر را محکوم کنند، سپاسگزارم. رشت.

وی بیان کرد: مرحوم ابتهاج تمام عمر با شعر و ادب فارسی زندگی کرد و همواره دانش اندوزی کرد و به زبان و ادبیات فارسی و همچنین به زادگاهش رشت علاقه وافری داشت.

مرحوم امیر هشنگ ابتهاج اواخر تیرماه سال جاری به دلیل نارسایی کلیه در بیمارستانی در شهر کلن بستری و تحت مداوا قرار گرفت و در ۲۸ مرداد در سن ۹۴ سالگی در همان شهر درگذشت.

این شاعر و پژوهشگر ایرانی ملقب به سایه در ۱۵ اسفند ۱۳۰۶ در رشت به دنیا آمد، اولین اثر خود را با عنوان اولین ترانه ها در سال ۱۳۲۵ منتشر کرد و از دیگر آثار او تصنیف سپیده (ایران سرای امید) است.

این سایت یک خبرخوان اتوماتیک است که مطالب مختلفی را بازنشر می کند. در صورتی که محتوای شما بدون ذکر منبع منتشر شده است لطفاً اطلاع دهید تا لینک اضافه شود.