عوارض ارتودنسی


عوارض ارتودنسی وقتی فردی مشکلاتی مانند کج شدن دندان ها، افتادن دندان ها روی هم و مشکلات مشابه داشته باشد، مسواک زدن آن دندان ها دشوار می شود. حتی ممکن است به برخی از قسمت های دندان مسواک نرسد و به تدریج در آن قسمت ها پوسیدگی پیدا کند. جلو و عقب دندان ها نیز باعث می شود یک فک در هنگام غذا خوردن بیشتر از فک دیگر فشرده شود و به این ترتیب دندان ها کج می شوند یا دندان های یک فک بیشتر ساییده می شوند. خوشبختانه ارتودنسی می تواند برای همیشه به این مشکلات پایان دهد. اما آیا ممکن است ارتودنسی عوارضی داشته باشد؟ در زیر می خواهیم در مورد انواع عوارض ارتودنسی که بیمار می تواند تجربه کند صحبت کنیم.

عوارض ارتودنسی چیست؟

برخی از عوارض احتمالی که ممکن است در ارتودنسی برای بیمار ایجاد شود عبارتند از:

• درد خفیف

از لحظه ای که دستگاه ارتودنسی در دهان قرار می گیرد به دندان ها فشار وارد می کند و باعث حرکت آن ها می شود. این فشار می تواند باعث درد شود و ممکن است بیمار در چند روز اول نتواند به درستی بجود یا احساس کند که دندان هایش لق شده اند. این موارد در روزهای اول ارتودنسی کاملا طبیعی بوده و جای نگرانی نیست.
برای تسکین درد در روزهای اول ارتودنسی بهتر است از مسکن استفاده کنید. پس از چند روز این درد از بین می رود و بیمار به دستگاه ارتودنسی عادت می کند.

• اسکار بافت های نرم در دهان و ایجاد زخم

ارتودنتیست هنگام قرار دادن دستگاه ارتودنسی در داخل بیمار ابتدا سیم ها را قرار می دهد و سپس براکت ها را به آن ها متصل می کند و برای این منظور از چسب های مخصوص استفاده می شود و یا با استفاده از موم یا موم ارتودنسی براکت و سیم دندان ها را ثابت می کند. که بافت های نرم داخل دندان کمترین آسیب را ببینند.
اگر متخصص ارتودنسی براکت ها را به درستی قرار ندهد یا اگر بیمار براکت ها را نوازش کند، ممکن است خراش هایی در دهان ایجاد شود و منجر به زخم شود. لب ها حتی ممکن است درد داشته باشند. همه اینها طبیعی است و بعد از چند روز از بین می رود.

• التهاب لثه

برای موفقیت در درمان ارتودنسی باید به یک متخصص ارتودنسی مجرب و شایسته مراجعه کنیم. البته این فقط یک طرف ماجراست. طرف مقابل بیمار است که باید در این زمینه همکاری کند. هنگام غذا خوردن مقداری از غذا بین گیره ها جمع می شود و محل مناسبی برای باکتری ها ایجاد می کند. این باکتری ها اسید تولید می کنند و منجر به پوسیدگی دندان می شوند.
بنابراین بیمار باید در طول دوره درمان به بهداشت دهان و دندان خود توجه داشته باشد و به بهداشت دهان و دندان خود بسیار بیشتر از قبل توجه کند. در غیر این صورت علاوه بر پوسیدگی دندان، مشکلاتی مانند عفونت و التهاب لثه نیز ظاهر می شود. حتی مشکلات نمی تواند به همین جا ختم شود و منجر به بیماری های پریودنتال جدی تر شود. این موارد از ارتودنسی موفق دندان جلوگیری می کند.

• آنالیز ریشه دندان و عوارض ارتودنسی

پوسیدگی ریشه دندان منجر به مشکلاتی مانند پوسیدگی دندان یا ساختار استخوان می شود. این تجزیه و تحلیل ها می توانند نوک و گردن دندان را تحت تاثیر قرار دهند. فرسایش گردن همچنین می تواند دندان را در معرض تکثیر باکتری قرار دهد و از تشکیل سمنتوم جدید جلوگیری کند. این موارد ریشه دندان را کوتاهتر و طول عمر آن را نسبت به سایر دندانهای طبیعی کوتاهتر می کند.
این وظیفه ارتودنتیست است که این عوامل خطر را قبل از درمان در نظر بگیرد. در غیر این صورت، ارتودنسی می تواند منجر به شرایط بالینی بسیار جدی شود.

• تجزیه و تحلیل مینای دندان

سخت ترین ماده در بدن انسان مینای دندان است که لایه بیرونی دندان را می پوشاند و حاوی مواد معدنی مانند هیدروکسی آپاتیت است. مینای دندان مهمترین نقش را در محافظت از دندان و جلوگیری از پوسیدگی دندان در برابر مواد غذایی مضر تا حد امکان ایفا می کند. همچنین از قرار گرفتن بلوک روی دندان ها جلوگیری می کند و در نتیجه از بیماری لثه جلوگیری می کند.
وقتی مینای دندان از بین می رود، بدن نمی تواند آن را ترمیم کند. برای محافظت از مینای دندان در برابر پوسیدگی، رعایت بهداشت دهان و دندان چه در طول درمان ارتودنسی و چه در سایر مواقع ضروری است و باید به طور مرتب از مسواک، نخ دندان و دهان شویه استفاده کنید. همچنین مصرف شیرینی ها و فرآورده های اسیدی و برخی داروها مانند آسپرین باید تا حد امکان به حداقل برسد.

• لک شدن دندان ها

زمانی که دستگاه ارتودنسی روی دندان ها قرار می گیرد، مسواک زدن با مشکل مواجه می شود و ممکن است مسواک به تمام قسمت های دندان و زیر براکت ها نرسد و در نهایت باعث تغییر رنگ دندان ها شود. این لکه ها معمولاً به صورت لکه های سیاه، قهوه ای، زرد و سفید ظاهر می شوند. البته این تغییر رنگ با بلیچینگ بعد از ارتودنسی برطرف می شود. اما از آنجایی که همیشه پیشگیری بهتر از درمان است، بیمار می تواند با مسواک زدن صحیح و به طور کلی رعایت بهداشت دهان و دندان در طول دوره ارتودنسی از این تغییر رنگ جلوگیری کند.

• واکنش آلرژیک

هنگامی که دستگاه ارتودنسی در دهان قرار می گیرد، بدن فرد ممکن است به مواد پلاستیکی براکت ها واکنش نشان دهد. این مورد البته در بیمارانی که سابقه حساسیت به مواد پلاستیکی دارند بیشتر اتفاق می افتد. این واکنش می تواند در بیماران مختلف شدید یا خفیف باشد و یا ممکن است بیمار به این ماده پاسخ ندهد. در صورت بروز علائمی مانند حالت تهوع، مشکلات تنفسی و غیره در طول درمان ارتودنسی، باید به متخصص ارتودنسی اطلاع داده شود. البته این مشکل در بیماران شایع نیست و احتمال ایجاد حساسیت به این دارو بسیار کم است.

• امکان بازگشت ارتودنسی

این موضوع بسیاری از بیماران را نگران می کند. برای رفع این مشکل، پس از اتمام مدت ارتودنسی ثابت و خارج شدن دستگاه از دهان، پزشک برای بیمار ارتودنسی متحرک تجویز می کند. این نوع ارتودنسی نیازی به سیم و براکت ندارد و مانند قالب روی دندان های بالا و پایین قرار می گیرد. همانطور که از نام این دستگاه ارتودنسی پیداست می توانید آن را حرکت داده و از دهان خارج کرده و پس از صرف غذا مجددا از آن استفاده کنید. سعی کنید تا حد امکان آنها را از دهان خارج کنید (به جز در مواقع ضروری) تا موقعیت دندان های اصلاح شده تثبیت شود.



بازدید پست:
۱۳

این سایت یک خبرخوان اتوماتیک است که مطالب مختلفی را بازنشر می کند. در صورتی که محتوای شما بدون ذکر منبع منتشر شده است لطفاً اطلاع دهید تا لینک اضافه شود.